AteÅŸ nehirlerinden geçtik, buzul vadilerden. Karanlık gecelerden geçtik, zifir günlerden yankısız vadilerden, yarlardan geçtik, serden geçtik de, düşlerimizden geçmedik. Sordu bilici ne ararsın katran gecelerde Yanıtladı serüvenci IÅžIK arıyorum dedi ışık. Bilici, yeraltından beslense de yeryüzündedir ışık, suyun kaynağına git su da ara ışığını dedi.  Aynı yolları yeniden yürüdüler ve su da gördüler  suretlerini anladılar ki ışık kendileriydi. Söz ve ezgi Anadolu'nun kadim halklarının  bize emanet ettiÄŸi ışıktan baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildir. Hattilerin, Palaların, Hititlerin, Friglerin, Kelt halkının, Amazonların, Türklerin, Ermenilerin, Kürtlerin, Lazların  emanetiydi ÅŸarkılar ve sürdürülmeliydi. Notaların en uyumlusu, sözcüklerin en dövüşkeni ve seslerin en çağıldayanı ile. Sevinçte, aÅŸkta, kederde, umutta yürümeli damar damar yeraltı nehri gibi ve karışmalı yeryüzünün tüm sularına, tüm gülen yüzlerine. Åžarkılar, türküler ve ezgilerdeki sahicilik, içtenlik adını vermeliydi bize GÃœNYÃœZÃœ  olmalıydı adımız. Çünkü tüm halklarla aramızdaki tek ÅŸey ışık olmalıydı. Gölgede bırakılmış aÅŸklar, özlemler gün ışığına çıkarılmalı ve günün aydınlık yüzünde yeniden dillendirilmeliydi. Ä°mkansız aÅŸkların, daÄŸlara taÅŸlara dil veren sevdaların  ya da Ä°nanna'nın tutkulu sevdası ya da Ninatta'nın bitimsiz bekleyiÅŸi, evimize, kalbimize, düşümüze yeniden konuk edilmelidir. YeÅŸile ve maviye kesmiÅŸ Karadeniz daÄŸlarının asi kadını AÅŸela dün Kazım'a seslenmiÅŸti bugün biz söylüyoruz ÅŸarkısını.  Marsyas?ın flütü bizim soluÄŸumuzdadır ve bu gün klarnet, kaval, duduk, tulum, saksafon ya da obua'dır, tanrılara raÄŸmen çalmayı sürdüreceÄŸiz.